Foto: Dirk Annemans / Wikimedia

In 2020 verscheen Zwemlessen voor later, geschreven door honderd 'klimaatdichters', die allemaal op hun eigen manier uiting geven aan hun zorgen om de invloed van de koolzuurdeken (Het Vaderland, 1957) op onze wereld en haar klimaat.

De stoet trok voorbij

De stoet trok voorbij
En wij sliepen

De stoet trok voorbij
Zong opzwepende liederen
En wij sliepen!

De stoet trok voorbij
Schreeuwde met wel duizend
Roodgloeiende kelen
En wij sliepen!!

De stoet trok voorbij
Schreeuwde met — wat zeg ik —
Wel honderdduizend
Roodgloeiende kelen
En wij sliepen!!!

De stoet trok voorbij
Roffelde op carrosserieën
Zette jachthoorns in
Verhitte het klimaat
En wij sliepen!!!!

De stoet trok voorbij
Drong zich binnen in onze huizen
Trok de lakens onder ons vandaan
Schreef er nieuwe leuzen op
Spande die aan
En wij sliepen!!!!!

Terwijl we droomden dat
Een stoet voorbij trok
En wij sliepen
Terwijl wij droomden
Dat een stoet voorbij trok
Zelfs in onze dromen
Sliepen wij

En toen wij eenmaal wakker werden
Loom en zwetend uit het raam hingen
Zagen wij geen stoet meer
Alleen verlaten straten

Met een klein haast aandoenlijk
Zwellend riviertje
Van glinsterend

Smeltwater

Maud Vanhauwaert


Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.