Raymond Noë posted: " Foto: Wikimedia / Fritsebits Uit De luwte van het geheugen, de dit jaar verschenen nieuwe bundel van Jo Gisekin. Dementia Broosheid verweekt zijn beide knieën terwijl het hoofdde verkeerde bocht in zwaait, twee ogen blijven dwalen invergeten str"
Broosheid verweekt zijn beide knieën terwijl het hoofd de verkeerde bocht in zwaait, twee ogen blijven dwalen in vergeten straten smaken spoelen weg andermaal bevoelt zijn stap plaveisels van huis tot eertijds en weerom. Hij wankelt.
Vanop de zijlijn wordt gefluisterd schouders verbazen woordspelingen schrijven dementie in de lucht niemand weet hoe onbarmhartig zijn weg versmalt hoe amechtig zijn longen reutelen tot aan de oversteek
morgen schrompelt wat hem nu vertroost, vandaag verteert zijn smeulend denken als geur van zurend hooi
wie pakt hem in met tere vingers en legt hem in het bed van veiligheid waar elk uitzicht een eindstreep trekt straks komt hij zichzelf – misschien – nog één keer tegen: een droom verpulverd in schemer aan de overkant
de schwung in zijn lichaam tempert zienderogen het is de hartslag die eigenwijs kamer na kamer sluit waar hij zichzelf verloor.
Jo Gisekin (1942) uit: De luwte van het geheugen (2021)
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.
No comments:
Post a Comment