Als kind was mochten ik en mijn zusjes soms mee bij de vriendinnen van mijn oma, 'de bomma'. We kenden Marguérite en buurvrouwen Alice, Jeanne, Norberta en Irma waar de bomma regelmatig nieuwtjes mee uitwisselde elk van aan zijn eigen voordeur. Ja dat was facebook in die tijd 😊. Maar Anna en Alice, 2 zussen die altijd 'jong' gebleven zijn (nooit gehuwd), waren de BFF's van mijn oma. Bij hen ging ze regelmatig op de koffie, of deden samen eendaagse busuitstappen naar een Tupperware of matrassen verkoop, en dansen een café met een dansorgel achteraf. Alice & Anna ik zie ze nog voor me. Alice was de kleinste, iets ronder, haren altijd netjes, propere 'voorschoot' (schort) aan. 'Stilzitten jullie' 'handen wassen' 'schoenen uit'  'zwijg, de grote mensen praten'… Van Alice waren we een beetje bang, zij was humeurig, had dikwijls kritiek, niks was ooit goed genoeg... ook mijn tekening met bloemen niet. Haar zus Anna was helemaal anders, groot en slank, ook netjes gekapt en bril op de neus, wat nuffig maar een crème van een oude mevrouw… Anna was een lieve dame, zij maakte tijd voor ons. Even naar ons rapport kijken of het schoolwerk opvragen, of samen de poppen kleden of we kleurden prenten die ze uit het 'Rijk der Vrouw' scheurde… Ze had altijd iets lekkers in de zak van haar schort zitten, tot grote wanhoop van zus Alice 'die kinderen met hun vuile handen'… In mijn herinnering glimlachte Anna altijd, en Alice die was altijd boos. Wie word jij? Word jij een leuke oude mevrouw? Read more of this post