Auw! Auw! AUW!!!
Dit zegt het al? Einde verhaal. Kortste artikel ooit…
Ahum. Toch wil ik weer een paar dingen kwijt. Want ook al kost het schrijven me ook gewoon nog teveel pijn – anders had ik wel veel meer geschreven! - ik moet het uiten. Want het van me af schrijven heb ik ook gewoon nodig. Verder kan ik het toch al aan niemand kwijt, dus tja…
Het is verbazingwekkend eigenlijk. Of eigenlijk ook weer niet. Ik heb dit echter nog nooit meegemaakt (weer een ervaring rijker…) dus elke dag dat dit langer duurt stijgt mijn verbazing. Inmiddels zijn de paarsblauwe vlekken op mijn hand verdwenen. In mijn arm en rechterbeen zijn ze minder en verder naar beneden verschoven. Het bloed kruipt waar het gaan kan. 
Maar de pijn blijft gewoon erg. In mijn rechterhand. Bovenop de handpalm en in mijn pols. Beide plekken rijkelijk voorzien van spieren die ik natuurlijk continu gewoon gebruik! Hoe kan ik anders?
Als ik mijn vingers beweeg, span ik mijn spieren. Als ik een glas oppak, mes gebruik om mijn brood te smeren, koffie inschenk, de suiker erin doe en doorroer, als ik mijn kont afveeg… Maar vooral: als ik mijn computer gebruik en typ of de muis bedien: AUW! Vooral die muis hè… Niet voor niets hoorde ik vroeger in de ICT waarin ik werkte zo vaak over muisarmen. Diverse collega's kregen soms (tijdelijk of zelfs permanent) speciale computermuizen waarop hun hand minder gebogen en verkrampt zou kunnen rusten. Of het echt zo goed hielp weet ik eigenlijk niet. Ik heb zoiets nooit gevoeld, ondanks dat ik nu toch al zo'n dik 30 jaar dagelijks muizen bedien… Nu echter weet ik welke spieren ik daarbij gebruik.
Moet en kán ik dit ontzien? Alleen als ik de hele dag op de bank ga zitten en voor me uit staren (naar de denkbeeldige geraniums, weet je nog?) dan zou ik het ontzien. Ook niets meer drinken natuurlijk want die handeling is ook een grote krachtsinspanning en daarvan moet je maar weet plassen en ook dat doet pijn. Deze spieren gebruikt elk mens de hele dag door. Zelfs in je slaap. Want weet jij wat je hand doet in je dromen? Ik ook niet maar ik word wel elke dag rond 5 uur wakker met pijn in mijn hand…
Dan neem ik maar weer een paracetamol. Nog steeds een stuk of 4 per dag. Ik wil daarvan af want heb mijn persoonlijke record van pijnstillers slikken al lang verbroken. Ik vind dit niet goed. Maar ja, ik moet 'gewoon' leven. Anders word ik helemaal gek!
Ja… nóg gekker!
De afgelopen week ben ik weer helemaal de deur niet uit geweest. Vorige week donderdag voor het laatst met de bus naar het winkelcentrum om primair een nieuwe bril te bestellen bij die Andere Hans. Goede aanbieding en ik draag al ongeveer 10 jaar dezelfde bril. Kost me niks trouwens want door de jaren heen veel voor opgespaard en krijg ook nog een vergoeding van de zorgverzekering, die dus al 10 jaar geld verdient aan mijn aanvullende verzekering voor brilvergoedingen… Hoog tijd dus. Maar toen kon ik nog 'redelijk' met de bus gaan, hoewel ik de dagen erna de pijnlijke tol moest betalen. Nu zou ik mijn nieuwe bril kunnen ophalen. Hij ligt sinds gisteren al klaar. Maar sinds eergisteren is ook mijn OV-chipkaart toevallig net verlopen! Natuurlijk zag ik dat weer te laat aankomen en had er niet bij stil gestaan de bus opeens zo hard nodig te hebben. Indien echt nodig kan ik natuurlijk altijd gewoon een los kaartje kopen maar dat is nog duurder dan een 'gewone' rit op zo'n kaart al kost. Een nieuwe kaart is aangevraagd en krijg ik volgende week vermoedelijk binnen. Een persoonlijke dit keer. Toch makkelijker met automatisch 'opladen' en eventuele kortingsregelingen koppelen. En laat ik nu net gisteren ook hebben gelezen dat mijn Gemeente vanaf volgend jaar kortingen gaat geven aan iedereen met een heel laag inkomen! Dat vervangt het jarenlang bestaande gratis OV voor 65-plussers. Die komen daar natuurlijk weer massaal tegenop omdat ze nu moeten gaan betalen terwijl het eerst gratis was… Tja… Ik had geen recht op korting maar nu wel. Zo zullen we alle leed eerlijk delen? Kuch. De een wint iets en de ander verliest iets.
Zo houden diverse dingen me opeens weer extra bezig. Saai wordt het (gelukkig!) nooit. Maar die hele dagen altijd binnen en stil zitten voelen echt niet goed! Ik krijg weer hetzelfde 'lockdown' gevoel als vorig jaar in de Corona-tijd, waarvan ik zo gelukkig was dat die eindelijk was afgelopen! Nu noodgedwongen weer! 
Daarom ben ik de afgelopen tijd toch maar weer extra de erotiek in gedoken. Uiteraard om de in ruim 2 jaar opgebouwde en uitgewiste site 'Erotica' weer tot leven te brengen. En ondanks de technische onvolkomenheden gaat dit goed. Bijna dagelijks weer een paar nieuwe pagina's erbij! 
Dat maakt me dan toch weer een beetje vrolijk.
Hierdoor ben ik ook weer wat meer de pornohoek in gedoken… Dat houdt natuurlijk verband. En dan ontdek je vanzelf weer nieuwe porno, weer nieuwe erotische performers (ook Nederlandse!) en krijg ik weer nieuwe 'frisse' gevoelens die prima bij mijn rode draad op deze blogsite passen: 'seksualiteit'. Er verandert veel! Ten goede maar helaas nog steeds te veel ten kwade. Als ik weer beter kan typen zal je hier ook wel weer meer van gaan lezen.
Voor nu heb ik één groot probleem… Ik had me voorgenomen dit jaar weer de kerstboom neer te zetten. Ik heb erg behoefte aan de mooie sfeer van licht in deze donkere dagen. Maar nu doet mijn hand zoveel pijn dat ik het (nog) niet durf. Alleen het uit de berging halen van de kunstboom en daarna met pijn (!) en moeite alles ophangen is te zwaar. En als ik dat nog langzamer doe dan ik altijd al gewend was, dan is alles misschien niet eens klaar voor 25 december… Ahum. En waar doe ik het voor? Nou… Ook voor de kinderen, die al hebben uitgesproken dit jaar wel te willen komen met Kerstmis. Tja… Dilemma. Misschien doe ik het toch wel en hang ik gewoon wat minder op. Alleen de nieuwe 'Sattieindeboom' en de 'Etsy-clit' zijn misschien al meer dan voldoende?
Sattie voor in de boom en de 'koperen' clitoris!
Wordt vervolgd.
No comments:
Post a Comment