•• Deze week vijf gedichten die zijn uitgezocht en van een persoonlijke gedachte voorzien door dichter en schrijver en columnist Marjoleine de Vos. Als vierde een gedicht van Elisabeth Eybers.
Elisabeth Eybers is wel de koningin van de ouderdomspoëzie, ze heeft daar zo veel en zo lucide over geschreven. Vaak gaat het dan om verlies, maar hier is dat verlies juist goed, een verrijking, 'of ek selfafstotend groei'. Alweer gaat het om iets dat nauwelijks te zeggen valt. Daar zijn gedichten goed in.
• Marjoleine de Vos
Uitsig op die kade
Nouliks vertolkbaar wat hulle my vertel,
spreeus, eksters, meeue, eende, kraaie, al
die ywerige dagloners van die wal,
die reier so afgetrokke opgestel.
Ek mis myself steeds minder. Ek bedoel:
as steeds meer buitedinge my gaan boei
dan sintels van inwendige gevoel
tintel dit of ek selfafstotend groei.
Vermindering neem waarneembaar toe. Ek hoop
om te voldoen aan omgekeerde bloei
en leeg genoeg te loop om vol te loop
met wat vanuit hierbuite binnevloei.
Elisabeth Eybers (1915-2007)
uit: Teeëspraak (1993)
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mail
No comments:
Post a Comment