Op 1 april is het altijd weer even opletten. 's Ochtends zeg je nog tegen jezelf: deze keer trap ik er niet in als straks iemand zegt dat mijn veters loszitten. Even later kom je een bekende tegen die quasi-terloops naar je voeten wijst en zegt: 'Hé, je veters zitten los.' In een reflex kijk je naar beneden. Ben je er toch weer ingetuind.
No comments:
Post a Comment