Leo Belgicus. Francesco Corbelletti, 1647. Bron: Wikimedia
Zelden een onzinniger voorstel gelezen dan het pleidooi van Geert Buelens om zo snel mogelijk van het gebruik van het woord 'Nederlands' af te zien om onze taal aan te duiden. We spreken straks met z'n allen geen 'Nederlands' meer, maar 'neerlandofoon' als het van Buelens afhangt. In een rabiate deconstructivistische bui verklaart hij dat er aan 'Nederlands' te veel nationalisme en kolonialisme kleeft. Niet meer dan aan 'Engels', 'Duits' of 'Frans', dacht ik. Gaan we dan straks 'anglofoon', 'germanofoon' en – god beware – 'francofoon' leren in plaats van 'Engels', 'Duits' en 'Frans'?
Overigens kleeft er aan 'francofoon' al een onwelriekende politieke associatie, opgeroepen door de chauvinistische nationalistische betekenis die er in Vlaanderen door het historische kolonialisme van een francofone kaste mee geassocieerd wordt. Toen in 1973 het Nederlands eindelijk de officiële taal van de Vlaamse gemeenschap werd (decreet van 10 december 1873, Belgisch Staatsblad 1974, 5038), was dat tot groot ongenoegen van een francofone kaste, die vond dat 'le flamand' een taal was van "les intellectuels de Zoetenaaie et de Lootenhulle". Reden genoeg dus om in Vlaanderen niet te kiezen voor 'neerlandofoon', want dat soort associaties wil hopelijk niemand verbinden met het Nederlands. Nederlands is de officiële landstaal van Vlaanderen en Nederland en de bestuurstaal in Suriname en de Antillen.
Onttakeling
Is Buelens bereid de hele gedeelde en verweven rijkdom aan cultuur van P.C. Hooft, over Hugo Claus, Hafid Bouazza, Kader Abdolah, tot Astrid Roemer op de schroothoop te gooien in naam van een soms door sommigen aan het woord 'Nederlands' verbonden connotatie en zonder rekening te houden met de traditionele connotaties door anderen eraan verbonden?
Moet de roemrijke traditie die ook in het buitenland verbonden is met het Nederlands en de Nederlandse cultuur op de schop omdat Buelens vindt dat het woord 'Nederlands' te veel naar de natiestaat verwijst? Dat doet het trouwens voor mij niet. Is zijn ontkenning van het Nederlands als cultuurtaal, beleidstaal en schooltaal in Vlaanderen, Nederland en Suriname niet een kortzichtige woke onttakeling, die nog maar eens de realiteit ontkent?
Garanderen
Die realiteit is dat het Nederlands een officiële taal is, die – in sociolinguïstische termen – voldoende gestandaardiseerd, gecodificeerd en geaccepteerd is om een volwaardige plaats te krijgen tussen het Frans, het Engels, het Duits, etc. Dat er daarnaast binnen dat Nederlands heerlijke variatie bestaat is geen probleem, maar juist een bewijs dat het Nederlands een levende taal is. 'Nederlands' is een koepelterm die verwijst naar een levende taal waar diversiteitsinbreng – dialectisch, regionaal, creoliserend, pidginiserend of van vreemde origine – in een dynamische reciprociteit een terechte plaats vindt.
Als neerlandicus extra muros , die jaren Franstalige studenten opgeleid heeft in de Nederlandse standaardtaal en in de Nederlandse cultuur, is de beleden volwaardigheid van het 'Nederlands' als cultuurtaal de enige legitimatie om het als opleiding tussen de disciplines Frans, Engels, Duits, Spaans en Italiaans zijn gerechte plaats te blijven garanderen. Ik vermoed dat dit ook voor andere extramurale opleidingen Nederlands geldt.
No comments:
Post a Comment