Over de meeuwen. Er zijn hier verschillende soorten meeuwen. Stormmeeuwtjes, kokmeeuwen, op het strand zie je soms van die grote krengen van mantelmeeuwen wrokkig staan met van die zwartmetalen vechtschilden opzij, maar hier vlak bij de tent omhoog het duin op, zitten zilvermeeuwen met hun jongen. Dat zijn niet meer van die lieve donsdingen die je altijd op ansichtkaarten van de kusstrook ziet staan. Ze zijn al kipgroot en hebben loodgrijze poten en snavel, die ze als je ze pakt wijd opensperren in een poging van zich af te bijten.
Fragment uit het dagboek van Jan Wolkers, Groeten van Rottumerplaat
Ik haal hier een citaat aan uit Groeten van Rottumerplaat, dat ik Marc cadeau deed na het voltooien van mijn proefschrift, als dank voor zijn begeleiding. Overigens gaf ik hem niet het boek, maar de luister-cd's waarop de radiofragmenten van zowel Wolkers als Bomans te beluisteren zijn in gesprek met Willem Ruis. Tien jaar lang had Marc mij begeleid, niet alleen bij het schrijven van mijn proefschrift over het Amelander dialect maar uiteindelijk toch ook in mijn onvoorziene journalistieke loopbaan.
Bij het Meertens Instituut was ik terechtgekomen via Cor van Bree, van wie ik les had in mijn specialisatie historische taalkunde en taalvariatie bij de studie Nederlands in Leiden. Tijdens mijn studie was mij de vlotte pen van Marc van Oostendorp al opgevallen. Bij het vak fonologie maakten we gebruik van zijn boek Tongval, dat heel enthousiasmerend geschreven was.
TVTAS
Daarom was ik ook onder de indruk toen ik aan Marc werd voorgesteld tijdens het voorstelrondje van mijn stage op het Meertens Instituut die van start ging in 1999. Toen die stage (onder begeleiding van historisch taalkundige Harrie Scholtmeijer) ten einde liep, vroeg Marc me of ik geen interesse had in een promotieplek binnen een nieuwe onderzoekslijn met de titel Dialectrenaissance.
Toevallig paste het onderzoek dat ik tot dan toe verricht had mooi in die onderzoekslijn. Ik had me gespecialiseerd in de dialecten van het Waddengebied, die mij als oud-Texelaar erg interesseerden. Mijn promotieonderzoek zou niet historisch, maar sociolinguïstisch van aard zijn. En het zou de hele TVTAS omvatten. Nadat ik er een literatuurstudie op had zitten, bleek dat gebied te breed.
Mijn focus vernauwde zich eerst tot Terschelling en Ameland, en uiteindelijk alleen nog tot Ameland. Gelukkig kon ik de verzamelde informatie toch nog gebruiken, omdat Marc en ik door Nicoline van der Sijs gevraagd werden het boek Taal van de Wadden te schrijven in de reeks Taal in Stad en Land. En dat was enorm leerzaam voor mij: we schreven allebei onze eigen stukken die we vervolgens door elkaar lieten redigeren.
Mentor
Na het schrijven van dit boek wist ik al gauw dat ik door wilde als wetenschapsjournalist. Voor die wending in mijn carrière had ik aan Marc ook nog eens de perfecte mentor. Ik weet nog goed dat ik hem vroeg of het verstandig was een opleiding journalistiek te gaan volgen. Hij raadde mij dat af en zei dat ik beter gewoon heel veel kon schrijven. Dat deed ik. Toen ik nog tijdens mijn promotietraject werd aangenomen bij de populairwetenschappelijke website NEMO Kennislink had ik de beste opleidingsplek die je maar kunt bedenken.
Doordat mijn journalistieke carrière gelijktijdig liep met mijn promotieonderzoek, deed ik wat langer over mijn proefschrift. Maar daardoor leerde ik Marc goed kennen. Zo herinner ik me enkele etentjes van Terschelling tot in Italië (waar we toevallig tegelijkertijd op vakantie waren), kwam hij op kraamvisite van mijn beide kinderen en was hij aanwezig bij mijn huwelijk op Texel.
Na mijn promotie verwaterde ons contact een poosje. Dat veranderde toen Marc mij in 2020 vroeg een paar uur per week als redacteur te komen werken voor Neerlandistiek. Sindsdien delen we samen een mailbox en hebben dagelijks kort contact over binnengekomen persberichten en artikelen.
Ik bedacht me deze week dat Neerlandistiek misschien wel hetzelfde voor Marc is als Rottumerplaat voor Jan Wolkers. Een plek waar hij ons de prachtige flora en fauna van de Neerlandistiek in al zijn variatie laat zien en waar hij - gewekt door de denkbeeldige meeuwen - voor dag en dauw opstaat om op het digitale papier zijn levensbeschouwingen met ons te delen.
No comments:
Post a Comment